Het Troosthuisje groeide niet alleen uit opleidingen en werkervaring, maar vooral uit het leven zelf. De zorg voor onze chronisch zieke zoon, het palliatieve traject van mijn schoonouders en het plotse overlijden van ons vake, mijn ontslag, de echtscheiding van onze ouders, een leeg nest, een nieuwe zaak... brachten mij dicht bij thema's als verlies, afscheid, veerkracht en verbondenheid. Die ervaringen wakkerden mijn verlangen aan om mensen te begeleiden op momenten waarop woorden soms tekortschieten. Ze leerden mij hoe waardevol het is wanneer iemand even mee draagt.

Doorheen de jaren volgde ik opleidingen als verlies- en rouwcoach, kinder- en gezinscoach, stress- en burn-outcoach en verdiepte ik mij in trauma, zorgmassage, welzijn en psycho-educatie. Mijn professionele achtergrond in onderwijs, gezinsbegeleiding, coaching (puur op en top) en hulpverlening vormt daarbij een stevige basis.

Mensen omschrijven mij als warm, betrokken, verbindend en rustig. Ik luister zonder oordeel, zie mogelijkheden waar anderen soms vastlopen en geloof sterk in de kracht van kleine, haalbare stappen. Als bruggenbouwer en coach creëer ik ruimte waar verdriet, verandering, kwetsbaarheid én hoop naast elkaar mogen bestaan. Niet iedereen vindt woorden voor wat hij voelt. Daarom werk ik niet alleen via gesprekken of coaching, maar ook via rituelen, creativiteit, aanraking, symboliek, ontmoeting en ervaringsgerichte activiteiten. Soms brengt een zorgmassage, een herinneringsritueel, een wandeling of een creatief moment meer beweging dan woorden alleen.

In een maatschappij waar veranderingen elkaar snel opvolgen en mensen steeds vaker zoeken naar rust, verbinding en houvast, wil ik een warme plek bieden waar alles er mag zijn. Voor rouw en gemis, maar ook voor groei, herstel, ontmoeting en nieuwe kracht. We leven in een samenleving waar de nood aan echte verbinding, vertraging en menselijkheid steeds groter wordt, ik wil met Het Troosthuisje een plek bieden waar mensen mogen thuiskomen.